Ludzie bezdomni

Ludzie bezdomni, powieść autorstwa Stefana Żeromskiego, napisana w 1899 w Zakopanem, po raz pierwszy wydana w 1900 roku. Opisuje życie i działalność społeczną młodego lekarza Tomasza Judyma oraz dzieje jego miłości do Joanny Podborskiej. Powieść osadzona jest w realiach końca XIX wieku i pokazuje idee pracy dla ludu oraz osobistego poświęcenia.
Źródło: Wikipedia

Ludzie bezdomni - streszczenie

Ukazanie się "Ludzi bezdomnych" (1899) stało się wydarzeniem literackim i ideowym. Powieść ta ugruntowała pozycję pisarza, od momentu jej wydania cieszyła się wielką popularnością. Stefan Żeromski w niezwykle staranny sposób przygotowywał się do jej pisania, m.in. zbierał materiały o domu noclegowym "Chateau Rouge" w Paryżu. Ważną rolę odegrał też jego wcześniejszy pobyt w Nałęczowie (w powieści Cisy), a także zaznajomienie się z warunkami pracy i życia górników w Zagłębiu. Akcja powieści toczy się u schyłku XIX wieku, w Paryżu, Warszawie, Cisach i Zagłębiu.

Cechy prozy modernistycznej

Wypracowanie na temat: Cechy prozy modernistycznej, na przykładzie utworów Stefana Żeromskiego i Władysława Reymonta.

Portret inteligenta w literaturze młodopolskiej i dwudziestolecia międzywojennego.

Wypracowanie na temat: Portret inteligenta w literaturze młodopolskiej i dwudziestolecia międzywojennego.

Szukaj

Nasze serwisy

Pedagogika +
Psychologia +
Socjologia +
Informatyka +
Ekonomia +
Prawo +
Filozofia +
Język polski-lektury -
Język polski-autorzy +
Język polski +
Język angielski +

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail:
dd